Aleksandar Stanković – Komandant Kraljeve garde

Aleksandar Stanković – Aca visoki oficir srpske vojske i divizijski general jugoslovenske vojske. U periodu od 1936. do 1940. godine bio je komandant Kraljeve garde.

Rođen 18. jula 1879. godine u Grdelici od oca Jovana, prvog predsednika Grdeličke opštine i majke Stojanke. U nižu školu Vojne akademije 32. klasa, stupio je po završenih 7 razreda gimnazije u Leskovcu, Vranju i Nišu. Višu školu Vojne akademije završio je sa 16. klasom. Nakon toga bio je na godišnjem odsustvu u Berlinu radi usavršavanja jezika i radi dopune opšteg obrazovanja. Po izlasku iz Niže škole Vojne akademije raspoređen je za vodnika 1901. godine u Prvom pešadijskom puku „Knjaza Miloša“. Potom od 24. aprila 1906. godine bio je vodnik u Pešadijskoj podoficirskoj školi, 16. Pešadijskog puka u Streljačkoj četi škole gađanja. Nakon završene Više škole bio je komandant čete u 16. Pešadijskom puku, a po povratku iz Berlina bio je komandant čete u Prvom pešadijskom puku „Knjaza Miloša“. Kao takav ušao je u Prvi balkanski rat učestvujući u svim borbama svoga puka, a potom u Drugi balkanski rat 1913. godine.

U Prvi svetski rat polazi kao komandant bataljona u Drugom prekobrojnom puku učestvujući u bici na Ceru, kada je na Kosanijskom vrhu ranjen 6. avgusta 1914. godine. Posle tri meseca, 30. novembra iste godine u borbama pri proterivanju Austrijanaca biva opet ranjen. Po prelasku Albanije, sa Krfa, odlazi za obrazovanje i kao komandant bataljona u Četvrtom dobrovoljačkom puku učestvuje u borbama u Dobrudži, 25. avgusta 1916. U opštem metežu u Rumuniji spasava princezu Mariju, koja kao bolničarka pomaže Stankoviću u lečenju, kada je u borbama sa Bugarima kod sela Kara Sinana po treći put bio ranjen u glavu i prsa. Kako se princeza Marija posle rata udala za kralja Aleksandra I Karađorđevića, Stanković se pobratimio sa kraljevskom porodicom.

Nakon rata zauzimao je položaje: komandanta bataljona u 16. Pešadijskom puku i Prvom pešadijskom puku, komandanta Prvog pešadijskog puka, komandanta Drinske pešadijske brigade, komandanta Dunavske divizijske oblasti kao i na položaju komandanta Kraljeve garde. Sa tog položaja je otišao u penziju.

Tokom Drugog svetskog rata živeo je povučeno i nije se mešao u politička dešavanja.

Preminuo je 2. maja 1948. godine u Beogradu. Sahranjen je na Novom Groblju.

Bio je oženjen učiteljicom Katarinom kćerkom Đorđa Hadži-Antića iz Vranja. U braku nisu imali dece.

Ovaj sadržaj je deo projekta koji je sufinansirao grad Leskovac. Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva.

Check Also

Istraživanje otkriva da snažni motori čine automobile podložnije nesrećama

Novim vozačima obično se savetuje da kupe jeftin automobil sa malim motorom kako bi stekli …

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *